Blog > Komentarze do wpisu

Samotność niedoskonała - Krystyna Nepomucka

            W tej trzeciej już części (recenzja wszystkich poprzednich również na blogu)poznajemy dalsze losy rudowłosej ciągle bezimiennej bohaterki serii „niedoskonałej” Krystyny Nepomuckiej. Jednak jeśli ktoś myśli, że koniec wojny,  nowonarodzone dziecko czy chwilowy dobrobyt sprawią, że jej życie będzie w końcu lżejsze, a szczęście choć trochę wyłoni się z niebytu to grubo się myli.

            Tym razem młoda lekarka po powrocie do Warszawy, i urodzeniu dziecka liczy na względny spokój i znalezienie męża bo samotność młodej dziewczynie doskwiera permanentnie. Jednak spokój nie trwa długo, i jak zwykle przebiegły ojciec ku przerażeniu całej rodziny po niespodziewanym spotkaniu znanym z poprzednich części Wykolejeńcem, postanawia wyemigrować do Draniewa małej miejscowości na ziemiach odzyskanych, tam zająć jakiś poniemiecki duży dom, i zostać wysoko postawionym urzędnikiem, a dokładnie starostą. Kto czytał poprzednie części wie, że ojciec to alkoholik i kobieciarz, nieraz już przez swój nałóg tracił rodzinne mienie, dlatego córka z matką są perspektywą przeprowadzki w nieznane przerażone tym bardziej, że ojciec pierwszy raz w życiu ma w Warszawie nie byle jaką pracę, i głód przestał zaglądać im do talerza. Jednak ojciec stawia na swoim, i choć pije dalej to poniemiecki dom się znajduje, jest nawet służba, bryczka, a co najważniejsze upragnione stanowisko. Jednak mimo chwilowej stabilizacji, i po raz pierwszy w życiu zachłyśnięcia się dostatkiem bohaterka czuje że to nie jest jej życie, że starania ojca  o to by uchodzili za rodzinę z rodowodem, i łatwość wcielenia się matki w panią starościnę pochodzącą z zamożnego starego rodu to nie jest jej życie. Choć nie ma tego rodzicom za złe bo po latach głodu rozumie ich postępowanie, a poza tym jak sama mówi ”każdy chce żyć życiem kogoś innego” postanawia opuścić ten obcy jej świat.  Na początku stara się dopasować do tego małomiasteczkowego towarzystwa jednak widzi, ze wokół pełno osób podających się za kogoś innego, tęskni za ludźmi wykształconymi, oczytanymi, z wyższym poziomem inteligencji jednak inteligencję zniszczyła wojna, a ona spotyka na swojej drodze tylko osoby podobne do ojca, rozpaczliwie stara się znaleźć miłość więc gdy zaczyna dusić się w małym Draniewie, postanawia zostawić dziecko rodzicom a sama zacząć pracę w położonym na drugim końcu Polski dopiero co zaludniającym się rodakami Wrocławiu gdzie ściąga ją znajomy, młody ginekolog Paweł.

            Serię "niedoskonałą" Nepomuckiej polecam każdej kobiecie bo spodoba się na pewno. Cudowna słodko - gorzka opowieść o trudnym życiu młodej dziewczyny, która za wszelką cenę stara się jakoś ten swój trudny los oswajać i adaptować pod siebie. Wybitni bohaterowie jak niezrównany gamoń, i cham były mąż Busio, drobny pijaczyna ojciec, który powiedzonkami i przedziwnymi sytuacjami jakie przyciąga dosłownie "rozwala" książkę, i cała masa przygód jakie spotykają młodą lekarkę doprowadza do śmiechu przez łzy. Genialna jak każda z 6 tomów.

piątek, 13 września 2013, sylviaa777

Polecane wpisy